Czym jest spór skarbowy?

Termin „spór skarbowy” nie posiada żadnej definicji legalnej, nie jest zaczerpnięty z aktu prawnego czy ze zbioru pojęć wykorzystywanych przez doktrynę finansów i prawa finansowego. Spór skarbowy obejmuje sytuacje, w których występują różne, rozbieżne stanowiska, co do określonego zagadnienia finansowego.
Innymi słowy, sporem skarbowym nazywam aktywność kierownika jednostki sektora finansów publicznych w ramach postępowania o naruszenie dyscypliny finansów publicznych, beneficjenta w ramach postępowania w przedmiocie zwrotu dotacji czy też podatnika w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego. Elementem sporów skarbowych są również spory interpretacyjne.
Sporem skarbowym objąć należy również działania obwinionego lub oskarżonego podatnika w ramach postępowania karnego (skarbowego) w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. To sytuacja, w której kierownik, beneficjent czy podatnik musi dowodzić swoich racji przed organem administracji publicznej, w tym organem Krajowej Administracji Skarbowej, jak również przed sądami administracyjnymi i – w ramach postępowania karnego – przed finansowym organem dochodzeniowym oraz sądem powszechnym.

Sporów skarbowych należy unikać, ale nie należy się ich obawiać. Warto z rozsądkiem przygotować się do takiego sporu. Przemyśleć argumentację, uporządkować dokumenty i – o ile jest taka potrzeba – skontaktować się z zaufanym radcą prawnym.

Prowadzenie sporu skarbowego wymaga nie tylko znajomości specyfiki aktywności Klienta. Wyzwanie stanowi przełożenie skomplikowanych ekonomicznie, społecznie, finansowo, informatycznie oraz prawnie zagadnień towarzyszących wspomnianej aktywności na rygory postępowania dowodowego.

W prowadzeniu sporu sądowego radca prawny staje się doradcą, jak również – o ile zaistnieje taka potrzeba – reprezentuje Klienta będąc pełnomocnikiem albo w sporach karnych skarbowych – obrońcą.